Utrecht aan Zee

De gebogen lijnen van Sybold van Ravesteyn

In De gebogen lijnen van Sybold van Ravesteyn komt de beroemde architect zelf aan het woord en schept architect Antoni Folkers een kleine hommage voor hem in Park Bloeyendaal.


Bezig met laden...

Sybold van Ravesteyn mocht het Centraal Station pas na de verwoestende brand in 1938 geheel naar eigen inzichten herbouwen. Later werd het gesloopt om plaats te maken voor Hoog Catharijne. Dat is het noodlot van de succesvolle architect van de Nederlandse Spoorwegen: al die mooie stations is geen lang leven beschoren. Een van zijn laatste, Rotterdam Centraal, heeft ook al plaats gemaakt voor iets nieuws. Alleen een vergaderzaal aan de Kromme Nieuwe Gracht en zijn huis aan de Prins Hendriklaan staan er nog.

De stijl van Sybold van Ravensteyn was succesvol en had een onhollandse allure. Zijn beste werk uit de jaren dertig, waaronder het Utrechtse station, werd gekenmerkt door een combinatie van heldere vormen, vloeiende lijnen en sobere, markante versieringen. Van het station zijn tot op de huidige dag nog een paar laatste resten terug te vinden.

De architect Antoni Folkers, de gids in deze film, werkt in Utrecht aan een gebouw geïnspireerd op Van Ravesteyns architectonische principes, maar voegt daar vanzelfsprekend zijn eigen ideeën aan toe. Ook in een door hem ontworpen gebouw in Almelo zijn die principes te herkennen: een streven naar duurzaamheid en kwaliteit, respect voor de omgeving en overige bebouwing en een zoeken naar ‘warme’ materialen en vormen.


Links

nl.wikipedia.org/wiki/Sybold_van_Ravesteyn
www.fbwarchitecten.nl


<< Terug